De natuur als plek

om weer terug te keren naar mijn kompas.

Soms ervaar ik zoveel ruis, zoveel verwarring en overweldiging
dat ik écht niet meer weer wat ik NU te doen heb.
En sta ik letterlijk en figuurlijk stil.
De verbinding met mezelf voelt dan zo ver weg,
dat het onmogelijk voelt om keuzes te maken.
Alsof er niemand achter het stuur zit.
Dat zijn de momenten waarop ik mezelf probeer te herinneren aan de natuur.

 

Daar waar ik weer mag gronden, zakken en vertragen
in mijn tempo, mijn zintuigen, mijn gevoel.
Mijn essentie.
Waardoor ik de schoonheid weer zie.
De overvloed zie.
De volgende stap zie.

Waardoor het vertrouwen in mijn pad terugkeert,
de vrede in het zijn,
en het licht in mijn leven.

Deze website is gemaakt door Mijndomein